rejestracja

Finansowanie

Projekty

Fundamenty

Stropy

Ściany

Przegrody

Dachy

Okna

Drzwi

Podłogi

Schody

Izolacje

Instalacje

Wyposażenie

Bramy

Ogrodzenia

Tarasy

Ogrody


Metody renowacji rur. Instalacje oraz sieci wodociągowe i kanalizacyjne

image

Instalacje i sieci wodociągowo-kanalizacyjne są zwykle eksploatowane dłużej niż było to planowane. Starzejące się przewody nierzadko bywają więc przyczyną awarii zagrażających bezpośrednio bezpieczeństwu użytkowania. Wymiana starych rur, zwłaszcza tradycyjnymi metodami, nie zawsze jednak jest możliwa, wtedy podejmowana jest decyzja o ich rewitalizacji.


Gdy dojdzie do większej awarii leciwych instalacji bądź sieci wodociągowo-kanalizacyjnych, albo gdy sytuacje awaryjne się powtarzają, właściciele lub zarządcy (budynku, terenu, sieci) powinni podjąć decyzję o wymianie całości lub części instalacji oraz zaplanować odpowiedni proces inwestycyjny. Proces ten należy zacząć od wykonania niezależnej ekspertyzy, która pozwoli m.in. na:

  • ocenę istniejącej instalacji/sieci oraz możliwości jej dalszej eksploatacji;
  • ocenę jakości wody, która następnie będzie podstawą do doboru odpowiedniego materiału w przypadku instalacji wodnych;
  • ocenę elementów zastosowanych w instalacji/ sieci, np. rur, kształtek, zaworów.
Następnie należy przeprowadzić inwentaryzację instalacji oraz zlecić wykonanie nowego projektu, który powinien być podstawą do wyłonienia dostawcy materiałów i wykonawcy przyszłych robót.

Decyzja o renowacji
Powyższy proces inwestycyjny ma zastosowanie w normalnych warunkach eksploatacji przewodów, gdy można zaplanować wymianę uszkodzonych elementów, jednakże są sytuacje, gdy nie jest to możliwe. Czasem – na skutek awarii – działania są podejmowane pod presją czasu, czasem zarządcy borykają się z brakiem funduszy, albo też nie ma możliwości wymiany przewodów bez uszkodzeń konstrukcyjnych. Wówczas skuteczną metodą przywracania pierwotnej sprawności technicznej przewodów może być rewitalizacja istniejącej struktury z wykorzystaniem dostępnych technik, które można podzielić na dwie grupy:
  • metody, które mogą zmniejszać powierzchnię czynną przekroju, w tym relining, sliplining, rękawy filcowe, natryski chemią;
  • metody, które powierzchni czynnej przewodu nie powinny zmniejszać, np. cracking statyczny.
Niezależnie od wybranej metody renowacji zawsze wymagana jest konsultacja z inwestorem i projektantem w zakresie sprawdzenia przepustowości przewodów po wykonaniu prac.


Fot.  Hobas System Polska
Autor: Monika Lipska, ITB

Zdjęcie zostało dobrane przez redakcję PI.


W dalszej części artykułu w PI 11-12/2014 można przeczytać o poszczególnych metodach naprawczych rurociągów, rewitalizacji przewodów w budynku, wstępnych badaniach typu i ocenie zgodności, a także kontroli przewodów po renowacji.